Zaterdag 31 oktober 2026 markeerde de FEHAC haar 50-jarig bestaan met een congres in het Louman Museum in Den Haag. Vertegenwoordigers van alle 230 leden waren aanwezig om drie boeiende sprekers aan te horen die het belang van het mobiel erfgoed te benadrukken.
Of zoals voorzitter Stefan Hulman het omschreef: “Het moment is nu dat Mobiel Erfgoed een passende plek gaat innemen tussen alle andere erfgoederen, dat is de inzet van onze 50 jarige FEHAC. Voor de erkenning en bescherming van het Mobiel Erfgoed willen we dat dat binnen afzienbare termijn gerealiseerd wordt. Een voorwaarde daarbij is een adequaat Register Mobiel Erfgoed van de Weg; als onderdeel van alle Mobiel Erfgoed.
Directeur Ronald Kooyman van het Louman museum ging in op de geschiedenis van het museum. Het belang van een plek waar het verhaal zichtbaar is en verteld wordt. Het verhaal over de ontwikkeling van de automobiel vanaf 1887 qua techniek, ontwerp en vooruitgang; mobiliteit heeft emancipatie en vrijheid gebracht. Een plek waar het Mobiel Erfgoed in haar historische ontwikkeling terecht bewijst dat het Erfgoed is. Kooyman sloot zijn verhaal af met de opmerking: “Mobiel Erfgoed verdient een plaats tussen alle andere erfgoederen. Het nieuwe register zal bijdragen aan het bewustzijn, over hoe de moderne mens zijn mobiliteit heeft gevonden en welk belang dat heeft gediend.”
Karel Loeff (directeur erfgoedvereniging Bond Heemschut) ging nader in op het begrip erfgoed. In de Erfgoedwet kennen we nu nog vier pijlers. Volgens Loeff is het hoog tijd dat Mobiel Erfgoed als de vijfde pijler in de Erfgoedwet wordt vastgelegd. Niet alleen omdat Mobiel Erfgoed feitelijk dezelfde erkenning verdient als roerend erfgoed, immaterieel erfgoed, gebouwd erfgoed, archeologie of de landschappen. Maar ook, wanneer men bedenkt dat veel van al het andere erfgoed er nooit was gekomen, wanneer het Mobiel Erfgoed het niet aangevoerd had. Welk monument had gebouwd kunnen worden als het mobiele erfgoed niet de stenen en de bouwers hadden vervoerd. Hoe had ons land zich kunnen ontwikkelen zonder mobiel erfgoed? Hoe heeft de ontwikkeling van de bromfiets niet de ruimtelijke ontwikkeling van de IJsselmeer polders bepaald! Waar het behouden van monumenten gesubsidieerd wordt, wordt het mobiele erfgoed behouden voor volgende generaties op kosten van zijn rentmeesters. Hoeveel mensen genieten niet door het hele jaar heen van Mobiel erfgoed; het plezier van restaureren, behouden en gebruiken.
Loeff sloot pakkend af: “Hoe terecht is het met al het Mobiel Erfgoed in het Register, dat het nu ook beschermd gaat worden in de Erfgoedwet.”
De derde spreker valt inmiddels in de categorie bekende Nederlanders; Eppo van Nispen tot Sevenaer, directeur het Instituut voor Beeld & Geluid. Volgens hem vertelt Erfgoed het verhaal; het Instituut voor Beeld & Geluid verzamelt en toont al die beelden en hun bijbehorende geluiden. Erfgoed is meer dan het ding, het object. Het gaat om het verhaal dat het Erfgoed vertelt. Er zou geen historische film gemaakt kunnen worden zonder mobiel erfgoed zoals koetsen, handkarren, vroege fietsen en de eerste auto’s of militaire voertuigen die het verhaal vertellen. Eppo kwam met mooie voorbeelden van mobiel erfgoed, zoals de fiets van kapelaan Odekerke uit de tv-serie Dagboek van een herdershond. Een ander iconisch voorbeeld is de T-Ford van Dorus. Recent weer helemaal opgeknapt en tentoon gesteld op het podium. Deze Ford staat vanzelfsprekend in het erfgoedregister van de weg. Kijk maar eens op kenteken ZZ0467.
